Mien Ammerland (von Wilhelm Geiler)

Ick hang an die mien Läbenlang,
mien leewet Ammerland.
Ick will Di bringen mien Gesang,
woll plattdütsch is mien Leederklang,
doch tro mien Hart und Hand.

Dien Volk dat ist van't ächte Slag,
von olden dütschen Sinn;
un wenn die Franzmann us mal grollt,
denn staht dien Jungs as Ekenholt
un lat't em nich herin.

Dien plattdütsch Deerns flecht up är'n Kopp
dat moje golden Haar.
stäkt Blomen baben in den Topp
dorünner sitt kien falschen Swopp,
't is all noch ächter Waar.

Wi heppt hier starke Eekenböm
un Dannen slank und lang,
dorbi de Wischen vuller Blöm,
un morgens weckt us ut de Dröm
de helle Vögelsang.

Us Holt geiht in die wiede Welt,
to'n Möhlbo, Schipp un Brög.
Un up dat Markt in Leer dar tellt
us Hältjers männig Dahler Geld,
de se bringt mit torög.
Un bi dat Holt hebbt wi up Törf,
dat Winters wi nich freert,
un Sömmers, wenn de Heide bleiht,
denn summt de Immen vuller Freid,
de Hönnig us bescheert.

Hier waßt de Rogg, hier waßt de Weet,
hier waßt von jede Frucht,
hier waßt, wat man Gemüse heet,
dorto smeckt röckert Schinken söt
van use Schwienetucht.

Un Bookweet halt hier ut dat Moor
woll männig lüttje Mann;
un schellt de Stadtlüer up den Rook;
denkt he bis sik:"Ji sünd nicht klook,
Ich help mi, as ick kann."

Ut denn dat Beer von usen Hopp
füllt männig Fatt und Glas.
Ja, wat man to bedenken is,
dat bo't wi säker un gewiß,
sülfst to us Hemd dat Flas.

Kam't hier is her, beseht us Land
un't Twüschenahner Meer;
mit Isenbahn na Twüschenahn,
nach Ocholt un up smalle Bahn
uk is na Westerstär.

We willt jo spiesen hier mit Lust
ut use Pott und Pann;
de Ammerländer mennt dat god,
Sien Herdfüer rokt vör lütt un grod;
gastfree vör Jedermann.

 

 

 



 



 


 


 
zurück